........คนเรา..กว่าจะรู้ตัว ว่าทำอะไรลงไป... บางทีก็แก้ไขไม่ได้เสียแล้ว...
- - - -
เมื่อคืน 4 ทุ่ม เธอโทรมา
หลังจากที่เราได้รับข้อความว่า "ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ..เธอชนะ"
เราพอจะเข้าใจว่าเรื่องอะไร
เธอบอกเราว่า เราพูดถูก..เธอไม่ควรจะรักเรามากจริงๆ
ต่อไปนี้ เธอจะรักเรา เท่าที่เรารักเธอ
เราพยายามอธิบายความรู้สึกที่เรามี เราไม่กล้าบอกเลิกด้วยปากของเราเอง
เรากลัวกับสิ่งที่จะได้ยิน ไม่ว่าจะเป็นเสียงร้องไห้ หรือเสียงประชดประชัน
เธอถามเราว่า เรารักเธอ "แค่ไหน" เธอจะได้ทำใจถูก
เราตอบเพียงว่า อยากให้เธอรักเราเท่าเดิม แต่ไม่มากกว่านี้..
5 โมง วันนี้
เราลังเลใจกับข้อความที่จะส่งไป "บอกเลิก" อย่างเป็นทางการ
เรากด save draft ไว้ทั้งหมด 3 หน้าเพื่อกลั่นกรองในสิ่งที่กำลังจะทำ
แต่แล้ว...มือก็พลาดพลั้ง
เรากด send messages ไปเสียแล้ว
ทั้งที่ก่อนนี้ คิดว่าเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาอีกแล้ว
พอส่งข้อความไป เราก็รู้สึกผิดขึ้นมา
กลับมาถึงบ้าน เปิดเมล์
เราพบเมล์จากเว็บ kapook.com เพลง "คิดมาก" ของ Dan&Beam
ทั้งๆที่เมื่อก่อนฟังเพลง เราไม่เคยลึกซึ้งถึงเนื้อหา ไม่เคยตั้งใจฟังมากขนาดนี้
แต่เรารู้สึกกดดัน เมื่อสำนึกอยู่ในใจว่ามันมาจากเธอ
ช่องของเว็บที่เขียนว่า
"อีเมล์ผู้ส่ง:
อีเมล์ผู้รับ:
ข้อความถึงเพื่อน:"
เรานึกถึงครั้งแรกที่เราส่งเพลงจากเว็บนี้ให้เธอ
เราส่งข้อความไปว่า
"อ้าว มีแต่ช่องส่งถึงเพื่อน แล้วเป็นมากกว่าเพื่อนจะทำไงดี"
แต่ครั้งนี้ เป็นเพลง "คิดมาก"
"ต้องถามเพื่อความแน่ใจ ว่าเธอยังดี ยังมีเยื่อใย ช่วยพูดกับฉัน บอกฉัน ว่าฉันแค่คิดมากไป"
"เรายังเหมือนเดิมใช่มั้ย เรายังรักกันใช่มั้ย บอกฉันให้ฉันวางใจหน่อย ว่ารักเรา ..ยังเหมือนเดิม"
..................................
เรากำลัง "ทิ้ง" เธอ .................................
เรากล้าทิ้งเธอได้ยังไง.............................
ทั้งๆที่เมื่อก่อนรักกันจะเป็นจะตาย
ทั้งๆที่เมื่อก่อนเธอเป็นทุกสิ่งให้เรา เราเป็นทุกอย่างให้เธอ
ช่วงเวลาที่ขาดเธอไป ทำให้เราเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยหรือ?
ทำไมเราทำร้ายเธอแบบนี้........................
เราไม่อยากทำให้เธอเสียใจเลย..............
เราไม่อยากให้เธอหายไปจากชีวิตของเรา
แต่เราก็ไม่อยากเก็บเธอไว้เป็นของเรา เพราะเราคิดว่า......... เราต่างคนยังไม่ดีพอสำหรับกันและกัน เหมือนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อกันและกัน
ช่วงเวลาที่เธอหายไป ทำให้ความรู้สึกที่มีให้จางลง
เมื่อเธอกลับมา เรากลับรู้สึกเหมือนเราไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน
จากโทรศัพท์ที่เราเคยเป็นฝ่ายโทรจนจำเบอร์บัตรได้ขึ้นใจ
ช่วงหลังเธอเป็นฝ่ายโทรมา และมีข้อความต้อนรับวันใหม่บ่อย
เรารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้รับข้อความนั้น
เราอาจจะรู้สึกห่างหาย เมื่อวันที่ไม่ได้รับข้อความ
หรืออาจจะเป็นเพราะความคุ้นเคยที่ไม่เคยชินก็เป็นได้
แต่..... มันไม่ใช่ "ความรัก"
2 ปีที่คบกันมา เรายังไม่รู้จักตัวตนของกันและกันเลย
เรารักกัน จากคำพูดที่ได้ฟังมากกว่าจากพฤติกรรมที่สัมผัส
อยากจะมองโลกในแง่ดี......................มองว่าอย่างน้อย ตอนที่คบกัน เราก็มีความสุข...............................................
และเราหวังว่า..เธอที่เราเชื่อใจ จะไม่ปล่อยให้ใครมาทำให้เธอโกรธหรือเกลียดเราหรอกนะ
.......................
edit @ 2006/07/22 17:14:59
